กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 แต่ฉันยังรู้สึกโชคดี
เจ้าของตึกไปก่อนแล้วหนึ่งก้าว ที่เหลือก็ง่ายขึ้น
ฟางตงซวี่กับข่งซิ่วอวิ๋นส่งมอบกุญแจชุดสุดท้ายกับบิลค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าแก๊ส ตลอดทั้งกระบวนการ สีหน้าของเขาหม่นเทา เสียงพูดอึมครึม
“เถ้าแก่โจว เรื่องวันนี้…ต้องขอบคุณท่านจริง ๆ ถ้าไม่ได้ท่าน พี่น้องสองคนอย่างพวกผมคงไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้ว พวกผมขอเลี้ยงข้าวท่านสักมื้อ ถือเป็นการแสดงความขอบคุณ” สุยอี้หมิงกลับตรงกันข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง
“ใช่แล้ว พี่เฉียง ไปกันเถอะ กินข้าวสักมื้อ”
เสียงของฟางตงซวี่เรียบเฉย ไม่กระตือรือร้นเหมือนสุยอี้หมิง
โจวเฉียงไม่แม้แต่จะมองเขา พูดกับสุยอี้หมิงเท่านั้น “ข้าวไม่ต้องหรอก”