กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 หลังจากนี้เรียกฉันว่าพี่สามก็ได้
หวังเสี่ยวเลี่ยงถือขนมถุงใหญ่และผลไม้หั่นชิ้นพร้อมทานสองสามกล่อง
กำลังเดินออกมาจากแผนกอาหารสดด้านในสุดของซูเปอร์มาร์เก็ต พอเลี้ยวผ่านชั้นวางสินค้าชั้นหนึ่ง ก็เห็นคนรู้จักสองคน
หวังเฟินกับเฉินเสี่ยวอิง
เฉินเสี่ยวอิงตาไว สบตาแวบเดียวก็เห็นหวังเสี่ยวเลี่ยง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที เธอสาวเท้าเร็ว ๆ สองก้าว แล้วส่งเสียงเรียกด้วยความกระตือรือร้น
“หวังเสี่ยวเลี่ยง!”
หวังเสี่ยวเลี่ยงชะงักฝีเท้า
เดิมทีเขาตั้งใจจะอ้อมผ่านชั้นวางสินค้าเพื่อเลี่ยงพวกเธอ แกล้งทำเป็นมองไม่เห็น นึกไม่ถึงว่าจะถูกอีกฝ่ายตัดหน้าก่อน ในเมื่อหลบไม่พ้นแล้ว เขาจึงจำต้องหยุดเดิน
ยิ้มให้ตามมารยาท
“สวัสดีครับพวกคุณ”