เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 ฉันเป็นวัวเป็นม้าให้พวกเขา
ประตูห้องไกล่เกลี่ยถูกผลักเปิดออก
ชายวัยประมาณสามสิบปีเดินเข้ามา ในมือถือแฟ้มเอกสารเล่มหนึ่ง สีหน้าจริงจัง มองไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด
เขาเดินไปนั่งที่หัวโต๊ะประชุม เปิดแฟ้มออก เขียนอะไรบางอย่างลงในตารางข้างในครู่หนึ่ง จากนั้นกวาดสายตามองหน้าทั้งสามคนทีละคน
“คนมาครบแล้ว งั้นก็เริ่มกันเลย”
“ฉันขอตรวจสอบสถานะก่อน ผู้ร้องเรียน เหลียงเยี่ยนนี ใช่ไหม”
“ฉันเอง” เหลียงเยี่ยนนีรีบนั่งตัวตรง สายตาที่มองชายคนนั้นจริงจังมาก
ชายคนนั้นพยักหน้า แล้วหันไปอีกฝั่ง “ผู้ถูกร้องเรียน ซูเปอร์มาร์เก็ตราคาประหยัดเจียงชวงสำหรับนักศึกษา ผู้รับผิดชอบคือใคร”
“ผมเอง หวังเสี่ยวเลี่ยง” หวังเสี่ยวเลี่ยงตอบเสียงหนัก
“ฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลของบริษัท ข่งซิ่วอวิ๋น” ข่งซิ่วอวิ๋นเสริม