กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 อย่าคิดจะตบตาผ่านไปง่าย ๆ!
หวังเสี่ยวเลี่ยงจ้องมองดวงตาที่ดูใสกระจ่างเป็นพิเศษเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มาของเว่ยจื่อจิน ภายในนั้นเต็มไปด้วยความจริงจังที่เขียนไว้ว่า “สารภาพแต่โดยดี ขัดขืนโทษหนัก”
“คุณรีบพูดมาสิ!” เว่ยจื่อจินเห็นเขาเงียบไปจึงเร่งเร้าอีกคำพลางยื่นมือไปหยิกแขนเขาเบา ๆ “อย่าคิดจะตบตาผ่านไปง่าย ๆ นะ!”
“ซี๊ด……ทำให้นึกออกเรื่องหนึ่งจริง ๆ ด้วย” หวังเสี่ยวเลี่ยงแสร้งทำเป็นเจ็บปวด
“คุณฟังนะ เราสองคนคบกันมาได้สักพักแล้ว” หวังเสี่ยวเลี่ยงกระแอมลำคอเพื่อให้เสียงของเขาชัดเจนขึ้น “ผมพบว่าคุณเป็นคนทำอะไรมีกฎมีเกณฑ์เสมอ ความตรงต่อเวลาสูงมาก แทบจะไม่เคยสายเลย”