กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 ยิ่งห่วย ยิ่งติดใจ
คำพูดของเว่ยจื่อจินทำให้ร่างกายที่เกร็งของหวังเสี่ยวเลี่ยงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
ประโยคที่ว่า ‘ทะเลาะแพ้แล้ว’ ของเขา ถ้าให้พูดก็ไม่ใช่การเยาะตัวเอง แต่เป็นการยอมวางอาวุธหลังใช้เรี่ยวแรงจนหมดสิ้น
กับคนบ้า จะทะเลาะชนะได้ยังไง
เว่ยจื่อจินไม่พูดอะไรอีก เพียงกอดแขนเขาไว้ แล้วกระชับแน่นขึ้นอีกหน่อย
“เสี่ยวเลี่ยง...”
เสียงของเว่ยจื่อจินเบามาก แฝงการหยั่งเชิง
“เธอ...เล่าเรื่องเหล่าซานคนนั้นให้ฟังหน่อยได้ไหม”
เหล่าซาน?
ควรเริ่มจากตรงไหนดีนะ