กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ฉันอาจจะทานไม่ค่อยชิน
เว่ยจื่อจินที่ยืนมองหลี่หลานเซียงด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ สลับกับมองฟ่านฉีซานที่สีหน้าเรียบเฉย สุดท้ายเธอก็ดึงชายเสื้อของเขาเบา ๆ
หวังเสี่ยวเลี่ยงเข้าใจในทันที เขาเคลียร์คอเบา ๆ แล้วหันไปหาฟ่านฉีซาน น้ำเสียงมีความก้ำกึ่งเหมือนจะปรึกษา “ฉีซาน นายดูสิ... หรือว่า ช่วยทำนายให้จื่อจินอีกสักครั้งได้ไหม?”
ฟ่านฉีซานปรือตาขึ้น กวาดสายตามองเว่ยจื่อจินแวบหนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหน้าเบา ๆ
“ไม่ได้แล้ว”
น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย ไม่มีความรู้สึกใด ๆ ปรากฏให้เห็นเช่นเคย
“ผมมีภาพจำเกี่ยวกับเธอแล้ว ไม่มีสัมผัสแล้ว ทำนายไปก็ไม่มีประโยชน์”
สิ้นคำพูดนี้ คนในห้องต่างก็อึ้งไปตาม ๆ กัน
มีคำพูดแบบนี้ด้วยหรือ?