กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 ฉันขอสลับที่นั่งกับคุณได้ไหม?
หวังเสี่ยวเลี่ยงกลับไปยังที่นั่ง สายตาห่วงใยของเว่ยจื่อจินติดตามการเคลื่อนไหวของเขา
“ไม่เป็นไร พ่อฉันอยากโอนเงินให้สักหน่อย กลัวว่าฉันจะไม่มีเงินซื้อของขวัญ”
“ดีจริง ๆ” พูดจบก็วางมือลงบนมือของหวังเสี่ยวเลี่ยงอย่างไม่รู้ตัว
“เช่นนั้นเราจะให้เท่าไร ให้เก้าหยวนจริง ๆ หรือ”
“ก็ให้เก้าหยวน พ่อฉันบอกว่าความเคารพสำคัญที่สุด”
“ดีจริง ๆ!” เว่ยจื่อจินพูดซ้ำอีกครั้ง เป็นคำเดิม
“อย่าคิดไปเอง พ่อฉันก็คือพ่อเธอไม่ใช่หรือ”
หวังเสี่ยวเลี่ยงรู้ว่าเว่ยจื่อจินเชื่อมโยงไปถึงท่านพ่อที่ล่วงลับ จึงตัดความคิดของนาง
“ไป!”