กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 119 อย่าได้ฝันไปเลย
ฟ่านฉีซานเคี้ยวเนื้อในปากจนหมด สายตากวาดไปที่หวังเสี่ยวเลี่ยงกับโจวเฉียง
เขายื่นนิ้วออกมา ชี้ไปที่โจวเฉียงก่อน แล้วจึงชี้ไปที่หวังเสี่ยวเลี่ยง
“สองคนนี้ โชคชะตาดีไม่เบา”
น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยราวกับกำลังพูดว่าวันนี้อากาศดี แต่เมื่อเข้าหูผู้คน กลับสร้างความประหลาดใจในระดับที่แตกต่างกันออกไป!
หวังเสี่ยวเลี่ยงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยและดีใจเล็กน้อย
โชคชะตา?
ของแบบนี้ก็มองออกด้วยหรือ?
ที่พ่อหลิวถามน่ะ หมายถึงสิ่งนี้หรือ?
ยังไม่ทันได้คิดให้ละเอียด นิ้วของฟ่านฉีซานก็ขยับอีกครั้ง