เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 คุณพอใจกับรายได้ตอนนี้ไหม
ทะเลสาบขุดในสวนสาธารณะประชาชน ยามแสงเช้าต้นฤดูใบไม้ร่วงฉาบเป็นประกายทองระยิบระยับ
ร้านกาแฟที่เว่ยจื่อจินพูดถึงอยู่ริมทะเลสาบพอดี เป็นอาคารกระจกสองชั้น วิสัยทัศน์โล่งกว้างดีเยี่ยม
หวังเสี่ยวเลี่ยงผลักประตูกระจกเข้าไป ลมเย็นอ่อนที่ผสมกลิ่นกาแฟกับน้ำยาปรับอากาศก็ปะทะใบหน้า
เขาเห็นทีมเล็ก ๆ ที่มุมร้านได้ในพริบตา
เว่ยจื่อจินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง สวมชุดสูทผู้หญิงสีขาวที่ดูเฉียบคม ผมยาวถูกรวบไว้ด้านหลังอย่างเรียบง่าย เผยให้เห็นหน้าผากเรียบเนียนและใบหน้าด้านข้างที่ละเอียดอ่อน เธอกำลังจ้องมองคนตรงหน้าอย่างตั้งใจ ในมือถือปากกาไว้หนึ่งด้าม ตรงหน้าวางสมุดบันทึกเปิดอยู่
ตรงข้ามกับเธอ มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่
หวังเสี่ยวเลี่ยงมองเห็นได้เพียงด้านหลังของผู้หญิงคนนั้น เธอสวมเสื้อยืดเรียบง่าย ผมมัดหางม้าแบบง่าย ๆ รูปร่างดูผอมบาง