กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 เจ้านายของเราคือตำนาน
หวังเสี่ยวเลี่ยงมองยอดเงินคงเหลือในมือถือ แต่ก็ยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยจริงสักเท่าไร
เงินก้อนนี้มามาเร็วเกินไป ง่ายเกินไป
เขาเงยหน้าขึ้นมองหลัวปี้เซิ่งที่กำลังยุ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ แล้วเอ่ยถาม “ปี้เซิ่ง นายเลิกงานกี่โมง ฉันจะเลี้ยงอาหารเช้าเอง”
หลัวปี้เซิ่งตอบโดยไม่เงยหน้า “อีกเดี๋ยวพี่เลี่ยง รอผมกระทบยอดกับนักบัญชีก่อน”
กระดิ่งลมที่หน้าร้านอินเทอร์เน็ตดังกรุ๊งกริ๊ง ผู้หญิงวัยกลางคนอายุราวสี่สิบปีเดินเข้ามา เธอสวมชุดทำงานที่ดูเรียบร้อยดี ใบหน้ามีรอยยิ้มอบอุ่น ดูเป็นมิตรอย่างมาก
“เสี่ยวหลัว อรุณสวัสดิ์” ผู้หญิงคนนั้นทักทายหลัวปี้เซิ่งอย่างอารมณ์ดี
“พี่เจวียนอรุณสวัสดิ์” หลัวปี้เซิ่งก็ยิ้มตอบ