กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 ไม่รู้จักใช้ชีวิตหรือไง
หวังเสี่ยวเลี่ยงเดินตามออกไป
ความร้อนอบอ้าวปลายฤดูร้อนปะทะเข้าที่ใบหน้าทันที
“เดี๋ยวก่อน!”
ฝีเท้าของเหลียงเยี่ยนนีไม่ได้หยุด นางสวมเสื้อยืดที่ซักจนซีดไปบ้างกับกางเกงยีนส์ สะพายกระเป๋าผ้าใบ เงาด้านหลังในฝูงคนดูบางเบาแต่ดื้อรั้น
หวังเสี่ยวเลี่ยงก้าวเร็วขึ้นสองสามก้าว ไปขวางหน้านาง
“ขอโทษ”
เขามองนาง แล้วพูดทีละคำ
“ผมควรขอโทษเธอตั้งนานแล้ว”
เหลียงเยี่ยนนีหยุดชะงัก นางหันข้างใบหน้า แสงไฟถนนวาดเส้นรอบโครงด้านหนึ่งของนาง สีหน้าผสมทั้งความประหลาดใจและความระแวง นางดูเหมือนไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน