กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ของขวัญของหลิวซินอวี่
“เสี่ยวเลี่ยง”
สองคำนี้ ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงกลางใจทะเลสาบ
เขาถึงกับสัมผัสได้ว่าโลหิตในร่างกายไหลเร็วขึ้น
เว่ยจื่อจินไม่เปิดโอกาสให้เขาได้คิดฟุ้งซ่านนานนัก
“ฉันไม่อยากให้ตัวเองต้องเสียใจภายหลัง”
“หวังเสี่ยวเลี่ยง ฉันชอบนาย ฉันชอบนายมา 4 ปีแล้ว”
ประโยคสุดท้าย เธอเกือบใช้เรี่ยวแรงทั้งตัวพูดออกมา
“ฉันคิดตกแล้ว ฉันอยากอยู่กับนาย”
โลกทั้งใบราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียงลงในวินาทีนั้น