เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ครั้งแรกที่หาเงินได้
หวังเสี่ยวเลี่ยงสะพายกระเป๋าเป้ใบหนักอึ้งนั้น แล้วหามุมใกล้หน้าต่างนั่งลง เขาวางกระเป๋าไว้บนเก้าอี้ข้าง ๆ ขยับอย่างเบามือ กลัวว่าเสียงขวดและกระป๋องกระทบกันข้างในจะรบกวนความเงียบสงบของที่นี่
หัวใจยังเต้นระรัวอย่างไม่ยอมเชื่อฟัง
เขาไม่กล้าเงยหน้ามองนักศึกษารอบข้างเลย การ์ดใบเล็กที่เขียนตารางราคาไว้ ราวกับเหล็กเผาไฟ เผากระเป๋าเสื้อจนเขานั่งไม่ติด
ตอนนี้ยังเร็วเกินไป
เขาหาเหตุผลที่สมบูรณ์แบบให้ตัวเอง เพิ่งจะแปดโมงกว่า ทุกคนเพิ่งเริ่มอ่านหนังสือ ใครจะอยากดื่มน้ำอัดลมเล่า ใช่ รออีกหน่อย รอถึงเที่ยง รอตอนที่ทุกคนทั้งกระหายทั้งเหนื่อย
เขาทำเป็นหยิบหนังสือวิชาเอกออกมาเปิด แต่ไม่สามารถอ่านได้สักตัวอักษร หางตาของเขาเลื่อนกวาดไปตามแถวที่นั่งต่าง ๆ อย่างควบคุมไม่ได้
คาดการณ์เป้าหมายแรกของเขา
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที คนในห้องสมุดมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานก็หาที่ว่างไม่ได้อีกเลย
ใจของหวังเสี่ยวเลี่ยงก็จมลงทีละน้อย เขาค้นพบปัญหาที่ร้ายแรง คนจำนวนมากที่มาห้องสมุดวันนี้ บนโต๊ะต่างมีแก้วน้ำของตัวเองหรือขวดเครื่องดื่มที่เปิดฝาไว้