เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 พูดจริง พูดดี
เว่ยจื่อจินรู้จักตัวเอง
ความคิดนี้ระเบิดขึ้นในสมองของหวังเสี่ยวเลี่ยง ก่อให้เกิดพายุอันรุนแรงขึ้นมาทันที
ความอับอายทั้งหมด และความฟุ้งซ่านในใจทั้งหมดของเขา ในชั่วขณะนี้กลับแข็งค้างไปหมด
เพราะอะไรกัน?
นางรู้ชื่อของฉันได้อย่างไร?
ตัวเองเป็นเพียงนักศึกษาธรรมดาที่สุดคนหนึ่ง จมอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยที่มีคนหลายหมื่น เล็กน้อยราวกับเม็ดฝุ่น ส่วนนางเป็นตัวตนที่หมู่ดาวโอบล้อม เป็นดาราที่คนนับไม่ถ้วนแหงนมอง
เส้นขนานสองเส้นที่ไม่มีวันตัดกัน จะจู่ ๆ มีจุดตัดขึ้นมาได้อย่างไร?
ในเมื่อเว่ยจื่อจินก็เป็นเรื่องในใจช่วงสี่ปีในมหาวิทยาลัยของตัวเอง เป็นคนที่ซ่อนอยู่ในก้นบึ้งหัวใจ เช่นนั้นก็ต้องได้พบหน้ากันสักครั้ง
เขาบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ลมหายใจที่ยุ่งเหยิงค่อย ๆ สงบลง