เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 ย้ายอย่างไร
ประตูหอพักถูกผลักเปิดออก กลิ่นอายขุ่นมัวที่ผสมปนเปไปด้วยกลิ่นบุหรี่ กลิ่นเหงื่อ และความสิ้นหวังก็พัดโชยเข้าปะทะหน้า
หัวหน้าสบถด่าพึมพำขณะเดินเข้าไป ยกเท้าเตะขวดสุราเปล่าบนพื้นกระเด็นไปขวดหนึ่ง
“เชี่ยเอ๊ย!”
ขวดสุรากลิ้งไปชนมุมห้อง ส่งเสียงกระทบก้องกลวง แล้วก็นิ่งสนิท
เตียงสองเตียงว่างเปล่า แผ่นไม้ปูเตียงโล่งเตียน ฟูกผ้านวมและข้าวของเบ็ดเตล็ดถูกคนที่มหาวิทยาลัยส่งมาจัดการเก็บกวาดล่วงหน้าไปบางส่วนแล้ว เหลือเพียงสิ่งของส่วนตัวบางชิ้นที่กองระเกะระกะอยู่ตรงปลายเตียง
มิติอันคับแคบที่เคยเบียดเสียดด้วยคนสี่คน ในยามนี้กลับโล่งกว้างจนชวนให้ใจคอไม่ดี
ทั้งหวังเสี่ยวเลี่ยงและหลี่จวินไม่มีใครเอ่ยปาก ต่างลงมือเก็บของกันอย่างเงียบเชียบ คนหนึ่งรับผิดชอบของเหล่าซาน อีกคนรับผิดชอบของเหล่าซื่อ
เสื้อผ้า ตำรา สิ่งของเครื่องใช้ทำความสะอาด
ทีละชิ้น ๆ ทีละตั้ง ๆ