กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 175 คำขาดสุดท้าย
น้ำเสียงของฉินชวนไม่มีมิติเท่าต้นฉบับ ไม่สามารถถ่ายทอดความทุ้มต่ำแต่ฟังดูมีเสน่ห์ดึงดูดแบบที่ดูไม่ต้องพยายามได้
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือเขาร้องอย่างลึกซึ้ง ถ่ายทอดอารมณ์อันท่วมท้นของเพลง “ไม่ได้พบกันนาน” ออกมาได้อย่างตรงจุดที่สุด
เฉินเทียนฮวาขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตามองเขาด้วยความประหลาดใจ
ทำนองเพลงนี้เรียบง่ายมาก ไม่มีส่วนไหนที่แสดงทักษะหรือลูกเล่น เนื้อร้องเข้าใจง่ายไม่มีคำสวยหรูประดับตกแต่ง หรืออาจพูดได้ว่าค่อนข้างธรรมดาด้วยซ้ำ
ดนตรีเปียโนเรียบง่ายกลับทำให้มันสัมผัสถึงจิตใจของทุกคนในที่นี้ได้อย่างแนบเนียน
เมื่ออารมณ์ค่อย ๆ ไต่ระดับขึ้น ความโศกเศร้าจาง ๆ ที่ยากจะบรรยายก็แผ่ซ่านอยู่ในส่วนลึกของหัวใจพวกเขา