กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 117 ผู้ชายต้องรู้จักยับยั้งชั่งใจต่อสิ่งเร้า
ในห้องที่มืดสลัว ทั้งสองคนนอนหงายเหยียดตรงอยู่บนเตียงอย่างเป็นระเบียบ
ทั้งที่กลางวันแสก ๆ ต่อหน้าคนอื่นก็แสดงความสนิทสนมกันขนาดนั้น แต่ในวินาทีนี้ไม่รู้ทำไมถึงไม่มีใครกล้าขยับตัวทำอะไรต่อ
ลมหายใจหอบถี่ หัวใจเต้นระรัว
ผ่านไปครู่หนึ่งที่เงียบงัน ในที่สุดฉินชวนก็คลำหาจนจับมือเล็กนุ่มนิ่มของซูฉู่ฉู่มากุมไว้ในมือ
“ตอนเที่ยงคุณบอกแล้วนะว่าจะไม่ซุกซน” ซูฉู่ฉู่กรอกตาไปมาแล้วพูดเสียงเบา
“จับมือไม่นับว่าซุกซน”
“......”