กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 107 นักเปียโน
เฉาฉินมองดูทั้งสองคนที่แสดงความรักต่อหน้าเธออย่างไม่เกรงใจ ก็รู้สึกไร้ทางสู้จนแทบสิ้นหวัง
เมื่อก่อนฉินชวนก็เป็นแค่ฉินชวน ส่วนซูฉู่ฉู่เป็นศิลปินที่เธอดูแล
ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว คนหนึ่งเป็นเจ้าของบริษัท อีกคนเป็นภรรยาเจ้าของกิจการ
แล้วเธอจะพูดอะไรได้อีกล่ะ
ยังดีที่อีกไม่กี่วันเธอก็จะย้ายออกไปแล้ว ถึงตอนนั้นก็ไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานแบบนี้อีก
หลังจากทานมื้อเย็นและพักผ่อนเล็กน้อย ฉินชวนกับซูฉู่ฉู่ก็ออกไปเดินเล่นย่อยอาหาร
ยามค่ำคืนในฤดูร้อนที่มีดวงดาวพร่างพราวและสายลมเย็นพัดผ่านช่วยปัดเป่าความร้อนอบอ้าวของทั้งวันไป ทั้งสองคนจูงมือกันเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อยในหมู่บ้าน
“งั้นพรุ่งนี้พอถึงบริษัทแล้ว เราค่อยแวะไปหาเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์กับคนอื่น ๆ กันเถอะ?”
“ฉันยังไม่อยากไปบริษัทตอนนี้” ซูฉู่ฉู่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว