ตอนที่ 42 เพลงนี้ไม่ไพเราะงั้นหรือ?

ตอนที่ 42 เพลงนี้ไม่ไพเราะงั้นหรือ?

ฉินชวนเดินไปที่เปียโนแล้วนั่งลง เขาหยิบโน้ตตัวเลขที่เขียนไว้เมื่อคืนออกมาจากกระเป๋าแล้ววางพิงไว้บนแผ่นไม้หน้าตัวเปียโน

สายตากวาดมองคีย์เปียโนสีขาวดำทั้ง 88 แป้นอย่างรวดเร็ว มือทั้งสองข้างยื่นนิ้วชี้ออกมาข้างละนิ้วแล้วกดแป้นคีย์ลงไปอย่างไม่เจาะจง

“ติ๊ง~ ต่อง~”

เสียงใสไพเราะสองครั้งดังขึ้นในทันที

เขาได้ครอบครองความชำนาญเครื่องดนตรีทุกชนิดแล้ว เพียงแค่ฟังเสียงที่ไพเราะสองครั้งนี้ก็ตัดสินได้เลยว่าเปียโนตัวนี้คุณภาพดีเยี่ยม ราคาก็คงไม่ถูกแน่

อย่างน้อยกีตาร์เขาก็เคยสัมผัสมาก่อนและเคยหัดเล่นมาหนึ่งเดือน จึงกลับไปเล่นได้ง่ายมาก

ส่วนเปียโนนี้นับเป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัส

จึงยังรู้สึกไม่คุ้นเคยเท่าไรนัก