กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 38 พี่ฉินใจขมขื่น
“จริง ๆ แล้วฉันเล่นกีตาร์ได้ดีพอตัวนะ เมื่อกี้แค่ถ่อมตัวไปงั้น เดี๋ยวฉันจะโชว์ให้คุณดู”
ฉินชวนมองใบหน้าสวยที่แดงก่ำเพราะกลั้นหัวเราะของซูฉู่ฉู่ นั่นเป็นการล้อเลียนอย่างชัดเจน ด้วยศักดิ์ศรีลูกผู้ชายที่พลุ่งพล่าน เขาจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด เขาต้องกู้หน้ากลับคืนมาให้ได้
“ฉันรู้แล้ว ไม่เป็นไรจริง ๆ”
ซูฉู่ฉู่จิบโคล่าแล้วปฏิเสธอย่างสุภาพอีกครั้ง
ชายหนุ่มที่ร้องเพลงเหมือนเสียงรบกวนแบบนี้ เธอไม่เชื่อหรอกว่าจะเล่นกีตาร์ได้เก่งกาจสักแค่ไหน
ต่อให้ห่างออกไปหลายเมตร เธอก็ยังมองเห็นฝุ่นบาง ๆ ที่เกาะอยู่บนกีตาร์ตัวนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ได้แตะต้องมันมานานมากแล้ว
ฉินชวนลุกขึ้นยืนและเดินไปยังกีตาร์ที่ไม่ได้แตะต้องมานานตัวนั้น
ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เขาหยุดฝีเท้าแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นจางจิ้นซงที่โทรเข้ามา เขาจึงกดรับสายแล้วถามไปตรง ๆ ว่า