กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ไข่เป็ดจะแบ่งยังไง
ผ้าห่มบนเตียงเตาสั่นสะท้านหนักกว่าเดิม เหงื่อบนใบหน้าของอู๋ขาเป๋ไหลย้อยลงมาตามใบหน้าซีดเผือดของเขาจนถึงลำคอ
“ตาแก่ ถ้านายยังไม่มองเซียนผู้นี้ พรุ่งนี้เซียนผู้นี้จะมาหานายอีก”
“ขอแค่นายมองเซียนผู้นี้สักแวบเดียว เซียนผู้นี้ก็จะไปทันที”
ตอนนี้อู๋ขาเป๋สมองว่างเปล่า พอได้ยินคำพูดของเธอก็สั่นเทาออกมาจากผ้าห่ม ร่างทั้งร่างขดอยู่ในผ้าห่ม เหลือเพียงดวงตาคู่เดียวที่โผล่ออกมาก็ยังปิดอยู่
“ลืมตา มองฉัน!”
เสียงของผู้หญิงที่ทั้งโกรธทั้งร้อนใจเจือความแหลมสูงดังมา อู๋ขาเป๋ลืมตาขึ้นพรวด
เขามองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดสนิท ไม่มีใครสักคน ในใจจึงโล่งอก