กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 หุบปากให้ดี
เลขาฯ หวังมองชาวบ้านที่ล้อมกันอยู่หลายชั้น คนคนนั้นต้องอยู่ในฝูงชนแน่นอน
เขาเอ่ยถามว่า “พวกคุณมาถึงกันเร็วขนาดนี้ได้ยังไง”
“ฉันได้ยินคนตีฆ้อง ก็เลยวิ่งออกมา”
“ฉันก็เหมือนกัน”
ฝูงชนเพิ่งรู้ตัวว่าพวกเขาถูกปลุกขึ้นมา
เลขาฯ หวังมองอู๋จื้อผิงที่สีหน้าตึงเครียด แล้วหันไปทางหัวหน้ากองพลผลิตว่า
“งั้นก็แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจเถอะ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ยังไงก็ต้องสืบให้ชัดเจน”
“แต่ถ้าแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ สองคนนั้นคงถูกจับเข้าไปขังสักสองสามวัน พอสืบชัดแล้วก็จะปล่อยออกมา ส่วนเด็กอย่างคังคังก็คงต้องลำบากให้ที่บ้านคุณช่วยดูแลแล้ว”