กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 พวกเราเป็นคนพิถีพิถัน
ซ่งเจ๋อสะพายตะกร้าสะพายหลัง ออกจากอีกด้านหนึ่ง ระหว่างผ่านแผงลอยต่าง ๆ ก็ยังมองว่ามีของดีอะไรบ้าง
สุดท้ายก็พบว่า ของที่สาว ๆ ใช้ได้ ไม่มีอะไรดีเท่าของเมียเขาเลย
เขาเม้มมุมปากแน่น ในใจรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
พอเขาวิ่งเหยาะ ๆ ไปถึงจุดที่นัดไว้ ก็เห็นเธอยังนั่งอยู่ที่เดิมเหมือนครั้งก่อน และเหมือนครั้งก่อนคือเธอนั่งอยู่บนพัสดุใหญ่ ๆ
พอเห็นเขา ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นทันที ใบหน้าก็ยิ้มขึ้น ความผิดหวังในใจเขาหายไปในชั่วพริบตา ฝีเท้าพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว
“เมีย หนาวไหม”