กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน
ซ่งเจ๋อหน้าแดงก่ำทันที เขาม้วนหัวลงจากขาของเธอทันควันแล้วมุดเข้าไปในผ้าห่ม
“ได้ ๆ ฉันลุกขึ้นมาจัดเอง เมียออกไปก่อน ฉันจะใส่เสื้อผ้า”
เสียงลอดออกมาจากผ้าห่ม อู้อี้ พร้อมความแหบพร่าของคนเพิ่งตื่นนอน
เวินอี๋นึกถึงเสื้อคลุมทหารที่อุ่นอยู่บนเตียงเตา จึงเดินออกไป
พอได้ยินเสียงฝีเท่าห่างออกไป เขาจึงมุดออกจากผ้าห่ม หยิกตัวเองหนึ่งที แล้วดีใจจนลุกขึ้นจากเตียง
ยังกระโดดโลดเต้นไม่ทันสองที ก็เห็นเธอเดินเข้ามาอีกครั้ง ในมือถือเสื้อคลุมทหารตัวหนึ่ง
นี่ไง เขาว่าแล้ว ต้องฝันอยู่แน่ ๆ บ้านเขาจะมีของแบบนี้ได้ยังไง
เวินอี๋เห็นเขากระโดดโลดเต้นอยู่ตรงนั้นเหมือนลิง มุมปากก็กระตุก