กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 ไก่หายทรัพย์สูญ พ่อซ่งโมโหจนเป็นลม
มือที่ถือไม้กวาดของพ่อซ่งชะงัก “พ่อกินตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ซ่งหยางกลอกตา พ่อตัวเองนี่เสแสร้งเก่งจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเห็นกับตาตัวเอง เขาคงเชื่อคำโกหกของพ่อแล้ว
“ครับ ๆ พ่อไม่ได้กิน งั้นหัวไก่ที่อยู่ในตู้ใครกินล่ะ? ยังไงฉันกับพี่ก็ไม่ได้กิน”
ซ่งไห่ก็มองไปที่พ่อซ่งด้วย พ่อแอบกินลับหลังพวกเขาเหรอ?
พ่อซ่งทำหน้างงไปหมด เขาไปกินไก่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไอ้ลูกหมานี่คงกลัวเขาจะโทษ เลยจงใจลากเขาไปเอี่ยวด้วยแน่ ๆ
“ฉันจะให้แกกิน ให้แกมาเถียงพ่อ”
เขายกไม้กวาดฟาดซ่งหยางไม่ยั้ง
“พ่อหน้าไม่อาย กินเองแล้วยังมาใส่ร้ายฉันอีก”