กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 เซอร์ไพรส์หนึ่งอย่าง
กู้หมิงรีบปล่อยมืออย่างลนลาน “ผม…ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมกลัวคุณจะล้ม”
หวังอิงยกมุมปาก สายตามองเข้าไปในดวงตาของผู้ชาย “พอเถอะ นายรีบกลับไปได้แล้ว นายคงแค่เดินละเมอ ครั้งเดียวโชคดีแบบนี้ไม่เกิดซ้ำหรอก”
กู้หมิงถูกสายตาตรง ๆ ของเธอมองจนใจสั่น “คุณ…มาอยู่ริมแม่น้ำดึกขนาดนี้ได้ยังไง”
หวังอิงยิ้มให้เขาแล้วหันไปมองผิวน้ำ สายตาเหงาหงอย
“บางทีฉันก็รู้สึกว่าคนเรามีชีวิตอยู่มันช่างไม่มีอะไรน่าสนใจเลย บางทีตายไปอาจจะจบทุกอย่าง”
กู้หมิงคว้าแขนเธอไว้ด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
“อย่าคิดแบบนั้นเลย คุณ…”
“ล้อเล่นน่ะ”