กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 จะลำบากใครก็ได้ แต่ห้ามลำบากฉัน
เวินอี๋หยิบไหมพรมออกมาจากมิติวิเศษหนึ่งกลุ่ม แล้วดึงไปดึงมาเล่นตามสบายสองสามที
“เข้ามาเถอะ ประตูไม่ได้ล็อก”
หยางซือม่านเดินเข้ามาในห้อง ก็เห็นเวินอี๋หน้าแดงก่ำ เส้นผมสองข้างแก้มดูเหมือนเปียกชุ่มด้วยหยดเหงื่อ ในมือยังถือไหมพรมสีดำหนึ่งกลุ่มกับเข็มไม้หยาบ ๆ อีกสองเล่ม
พอเห็นมีคนเข้ามา เวินอี๋ก็ซ่อนกลุ่มไหมพรมลงในผ้าห่มนิดหนึ่ง แล้วมองไปที่ซ่งเจ๋อด้วยสีหน้าขัดเขิน
“อาเจ๋อ ฉันตั้งใจจะเซอร์ไพรส์นาย แต่ใครจะรู้ว่าผ้าพันคอผืนนี้ถักยากเหลือเกิน ฉันถักแล้วก็รื้อ รื้อแล้วก็ถัก ยังไงก็ถักไม่สำเร็จ นายจะรังเกียจว่าฉันโง่ไหมเนี่ย”