กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 เกาะเมียกินก็ต้องเกาะแบบนุ่ม ๆ
ซ่งเจ๋อมองท่าทีไม่เชื่อของทุกคน ในใจก็เริ่มสงสัยขึ้นมาเหมือนกัน หรือว่าเรื่องเมื่อครู่เป็นแค่ภาพเพ้อฝันของเขาเอง
เขาลูบท้องตัวเอง ตุง ๆ อยู่อย่างนั้น ใจก็สบายขึ้น
อิ่มแล้วก็อยากนอน เขาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อย่างหมดสภาพ หาวออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
“ไม่เชื่อก็แล้วไป ยังไงฉันก็ปฏิเสธไปแล้ว”
“เจ้าสาม นายจะปฏิเสธทำไม” ซ่งเจ้ารองที่ซ่อนอยู่ในมุมมืดก็พุ่งออกมา
“ฉันได้ยินว่าบ้านปัญญาชนเวินคนนั้นรวยมาก เธอดูบ้านอิฐน้ำเงินที่เธอสร้างสิ ทั้งหมู่บ้านนอกจากบ้านหัวหน้าหมู่บ้านก็มีแค่เธอคนเดียว ฉันน่ะอายุมากไปหน่อย ไม่งั้นก็ไปแล้ว ฉันยังอุตส่าห์ไปถามมาเลย เสียดายป้าฮัวไม่รับ”