กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 กลิ่นเนื้อหอมฟุ้ง พระเอกโผล่มา
“ติ๊ง ๆ…”
นาฬิกาปลุกดังขึ้น เวินอี๋ลืมตากว้างขึ้นมาทันที แล้วมองเพดานอย่างเหม่อลอย
พอคิดได้ว่าตอนเย็นต้องเลี้ยงข้าวคนอื่น เธอรีบลุกขึ้น ใช้น้ำเย็นล้างหน้าครู่หนึ่งแล้วตรงไปห้องครัว
พอทำอาหารเสร็จแล้วมาถึงบ้านป้าฮัว ในลานบ้านยังมีเด็กหญิงคนหนึ่งกำลังทำการบ้าน บนพื้นมีเด็กเล็กอีกสองคนกำลังเล่นลูกบอลไม้
เด็กหญิงเห็นเธอจึงหยุดปากกาที่ถืออยู่ แล้วจ้องมองมาทางนี้
ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถือกระด้งฝัดคัดถั่วเหลือง พอเห็นเธอก็ลุกขึ้นยืน
“ปัญญาชนเวิน มีธุระอะไรหรือเปล่า”
เวินอี๋เห็นเธอ แววตาฉายรอยยิ้ม “พี่ชุนเถา ป้าอยู่บ้านไหม”
“อยู่! ฉันอยู่นี่!”