กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หมอ! เป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉู่หยุนเช่อรีบเอ่ยถาม
“คิดมาก มีเรื่องให้กังวลมากเกินไป แถมร่างกายยังเหนื่อยล้าเกินไป ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก นอนพักสักคืนก็หายแล้ว!”
หมอเหลือบมองคนบนเตียงอีกครั้งก่อนตอบ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉือเยี่ยนกับฉู่หยุนเช่อจึงค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก
“แต่ว่าเธอน่าจะตั้งครรภ์ได้เกือบสองเดือนแล้ว พวกคุณไม่รู้เลยหรือ?”
“เธอมาจากต่างถิ่นสินะ เดินทางรอนแรมมาตลอดทาง โชคดีที่พื้นฐานร่างกายแข็งแรง ไม่อย่างนั้นทารกในครรภ์อาจรักษาไว้ไม่ได้แล้ว!”
ฉู่หยุนเช่อถูกคำพูดนี้ฟาดใส่จนมึนงง จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วงและหวาดหวั่น
“ถ้าอย่างนั้น มีอะไรที่ต้องระวังเป็นพิเศษไหม?”