กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉู่หยุนเช่อกินอาหารเช้าร่วมกับทุกคน จากนั้นก็มีคนมารับตัวเขาไป
“อยู่บ้านต้องเชื่อฟังแม่ และช่วยพ่อดูแลแม่ให้ดี เข้าใจไหม?”
ฉู่หยุนเช่อกำชับพี่น้องสามคน
“ครับ ผู้บัญชาการ!”
แน่นอนว่าคำพูดนี้ต้องเป็นฉู่ซิงฉือที่พูด
“รู้แล้ว พ่อ!”
ฉู่ซิงจี้ตอบอย่างจริงจัง
“พ่อ ผมจะกล่อมให้แม่อารมณ์ดีทุกวัน”
ฉู่ซิงหร่านพิงอยู่ในอ้อมแขนของฉู่หยุนเช่อแล้วพูดด้วยน้ำเสียงหวาน
“อืม พ่อเชื่อพวกเธอ”