กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่ฟางชิงเคอได้ยิน เขาก็ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น!
แต่กลับอ้าปากพูดไม่ออกอยู่นาน!
ที่จริงแล้วกู้หลีเข้าใจความรู้สึกของเขาได้!
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังนับถือคนเหล่านี้มาก คนที่อดทนต่อความเงียบเหงาและทุ่มเทให้กับงานวิจัยเพียงอย่างเดียว
หากไม่มีพวกเขา หลายสิ่งหลายอย่างพวกเราอาจไม่มีโอกาสได้ใช้ด้วยซ้ำ!
กู้หลีรออย่างใจเย็น พลางพูดกับกู้หานซงอีกประโยคหนึ่ง!
“น้าชาย วันนี้กินอาหารกลางวันที่บ้านนะ ไปบอกคุณย่าด้วยว่าทำอาหารเพิ่มหน่อย!”
“ได้ เดี๋ยวฉันไปบอกเดี๋ยวนี้!”
เสียงปิดประตูตอนกู้หานซงออกไป ทำให้ฟางชิงเคอได้สติกลับมา!
“ขะ ขอโทษ เสียมารยาทแล้ว!”