กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองพูดคุยหัวเราะกันไปพลาง จนกินข้าวเสร็จเรียบร้อย
“พี่ชาย คนนั้นใช่อาหัวหรือเปล่า?”
กู้หลีเอ่ยถามพลางมองรถที่กำลังขับเข้ามา
ฉือเยี่ยนมองอย่างพินิจแล้วตอบกลับ
“ใช่ พวกเขาทำงานกันเร็วใช้ได้เลย”
“น้องสาว เดี๋ยวเธอไปนั่งรอในรถก่อน ฉันจะช่วยพวกเขาขนเวชภัณฑ์ขึ้นไป”
กู้หลีมองกองเวชภัณฑ์ที่สูงราวกับภูเขาลูกย่อม ๆ แล้วเบ้ปาก
“พี่ชาย รู้จักรถยกไหม?”
“ก็ใช้รถยกยกพวกมันขึ้นไป แล้ววางลงบนรถทีเดียว แบบนี้ก็ไม่ต้องขนทีละลังแล้ว”
กู้หลีเล่าให้ฟังอย่างไม่คิดอะไร