กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นั่นคือเสื้อคลุมล่องหน ไม่ใช่เสื้อคลุมล่องกาย ร่างกายยังคงมีตัวตนอยู่
ฉู่หยุนเช่อมองดูพี่ชายที่ผอมซูบลง ในใจขมขื่นจนพูดไม่ออก
ตลอดหลายปีมานี้ พี่ชายต้องประสบกับอะไรมาบ้าง
หากทำได้ถึงขั้นนี้ เขาต้องจ่ายอะไรไปบ้าง
เขาไม่กล้าคิดเลยจริง ๆ
หลังจากกู้หลีพาคนเข้าไปในมิติ เธอก็โอบกอดฉู่หยุนเช่อทันที ลูบหลังเขาเบา ๆ เพื่อปลอบใจ
“พี่ยังอยู่ ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว!”
“ตอนนี้เราออกไปก่อน กลับไปคิดแผนการที่รัดกุมที่สุดกัน!”
“พื้นที่แห่งนี้น่าจะยังมีอีกหลายจุดที่เรายังตรวจสอบไม่พบ ถึงตอนนั้นคงต้องขอให้พี่ช่วยแล้ว!”
ตอนนี้กู้หลีทำได้เพียงช่วยให้ฉู่หยุนเช่อหลุดพ้นจากอารมณ์ความรู้สึกโดยเร็วที่สุด