กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังเลิกงานตอนเที่ยง หวงโหย่วเหลียงกำชับหวงเหอ ลูกชายคนเล็กของตน ให้ไปตามซ่งเชียนไปหาฉือเยี่ยนด้วยกัน
“สหายหวง ฉันอยากกลับไปที่จุดพักยุวชนปัญญาชนเพื่อเอาของสักหน่อย นายจะไปกับฉันหรือจะรออยู่ที่นี่?”
ซ่งเชียนถาม
“ฉันไปกับนายด้วย”
ของที่ซ่งเชียนกลับไปเอาคือขนมอบหนึ่งกล่อง
ขนมอบกล่องนี้ครอบครัวส่งมาให้เขา
ไปกินข้าวบ้านคนอื่น จะให้ไปมือเปล่าก็คงไม่ดี
เมื่อหวงเหอเห็นเข้า จู่ ๆ ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้
“ซ่งเชียน? เรียกว่าสหายฟังดูห่างเหินเกินไป พวกเราอายุไล่เลี่ยกัน ฉันเรียกชื่อนายตรง ๆ เลยแล้วกัน”
“นายเรียกฉันว่าหวงเหอ”