กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉือเยี่ยนเอ่ยปากขึ้นในเวลานี้
“รอเดี๋ยว ฉันจะเรียกคนมาช่วยสักหน่อย!”
ที่นี่มีทั้งคนชราและสตรีมีครรภ์ คนที่ทำงานได้จึงมีเพียงสามคน
เวชภัณฑ์ 20,000 ขวดมีถึง 200 ลัง หากมีคนมากขึ้นก็จะขนได้เร็วขึ้น
“ได้ พี่ชาย งั้นฉันกับปู่ย่าจะเตรียมอาหารกลางวัน”
“ให้พวกเขากินเสร็จแล้วพักสักหน่อยค่อยกลับนครหลวง! จริงไหมคุณปู่เสิ่น!”
คุณปู่เสิ่นทั้งขำทั้งพูดไม่ออก เขาดูเหมือนนายทุนใจร้ายที่เอาแต่ขูดรีดคนหรืออย่างไร
“ได้ ๆ ฟังหลีหลี”
หลี่เหยียนกับซ่งข่ายเคยเห็นคุณปู่เสิ่นที่ใจดีและเป็นมิตรเช่นนี้เสียที่ไหน
พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง