กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นคนเดินจากไปไกลแล้ว กู้หลีก็หันกลับมาและชนเข้ากับฉู่หยุนเช่อพอดี
“สามี คุณมาถึงตั้งแต่เมื่อไร รีบกลับบ้านกันเถอะ!”
มากอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ข้างนอกแบบนี้จะดูดีได้อย่างไร
กู้หลีผลักเขาเข้าไปด้านในประตู
ฉู่หยุนเช่อสังเกตดูมานานแล้ว เดิมบ้านของพวกเขาก็อยู่ในทำเลค่อนข้างห่างไกลอยู่แล้ว เวลานี้ยิ่งไม่มีทางมีใครผ่านมาแน่นอน
“ภรรยา ไปอาบน้ำแล้วนอนกันเถอะ!”
ฉู่หยุนเช่อใส่กลอนประตูใหญ่เรียบร้อย ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นและเดินตรงไปยังห้องนอน
“อ๊า เร็วเกินไปหรือเปล่า เพิ่งกินข้าวเสร็จเอง!”
กู้หลีเอ่ยอย่างประหลาดใจ
“กินเสร็จมาได้หนึ่งชั่วโมงแล้ว อาบน้ำเสร็จก็ต้องใช้เวลาอีกสองชั่วยามนะ!”