กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้กู้หลีพลันคิดถึงแม่ขึ้นมา
ไม่รู้ว่าตอนนี้แม่จะเป็นอย่างไรบ้าง
ปู่กับย่ามีข่าวล่าสุดหรือยัง
ขณะที่เธอกำลังเหม่อลอย ประตูใหญ่ของลานบ้านก็เปิดออก
“หลีหลี รีบให้คุณน้าดูหน่อย”
เสียงของกู้หานซงดึงความคิดของกู้หลีกลับมาในชั่วพริบตา
“คุณน้ามาแล้วเหรอ รีบไปล้างมือ เตรียมกินข้าวกัน”
กู้หลียกยิ้มมุมปากพลางพูด
ตอนนั้นกู้หานซงเดินมาถึงห้องครัวแล้ว เขากวาดตามองขึ้นลงอย่างละเอียดรอบหนึ่ง เมื่อแน่ใจแล้วจึงพูดด้วยความโล่งอก
“ใครพูดอะไรก็ใช้ไม่ได้ ต้องเห็นกับตาฉันเองถึงจะเชื่อ”