กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้หลีลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนยัดกระเป๋าใบหนึ่งใส่อ้อมแขนของฉู่หยุนเช่อ
“รับไป! ข้างในมียาสามัญประจำบ้านกับอาหารเพิ่มพลังงาน! ต้องระวังความปลอดภัยให้ดี! ฉันจะรอคุณอยู่ที่บ้าน!”
ฉู่หยุนเช่อกอดเธอไว้แน่นแล้วพูดเสียงอู้อี้ว่า “ฉันจะกลับมาอย่างปลอดภัย! รอฉันนะ!”
ตอนนั้นเอง ฉือเยี่ยนก็ลุกขึ้นมาถึงห้องรับแขก
พอเห็นฉู่หยุนเช่อ เขาก็เข้าใจทันที
“วางใจเถอะ ฉันจะดูแลหลีหลีให้ดี!”
“ขอบคุณพี่ใหญ่!”
กู้หลีไปส่งเขาถึงประตูใหญ่ เธอยืนมองอยู่นานกว่าจะกลับเข้าไป
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่แต่งงานที่ทั้งสองต้องแยกจากกัน ภายในใจย่อมเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
แต่เธอรู้ว่าฉู่หยุนเช่อมีความรับผิดชอบของเขาเอง และตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่เธอจะมามัวเศร้า