กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กินข้าวเสร็จแล้ว ฉู่หยุนเช่อก็ขันอาสาไปล้างจานอย่างกระตือรือร้น
“น้องสาว ปกติเขาก็เป็นแบบนี้เหมือนกันหรือ?” ฉือเยี่ยนถามด้วยสีหน้าสงสัย
กู้หลียิ้ม “พี่ชาย หยุนเช่อดีกับฉันมาก ปกติเขาแทบไม่เคยให้ฉันทำงานเลย!”
“แล้วเธอถือจอบลงแปลงสมุนไพรไปทำไม?” ฉือเยี่ยนย้อนถาม
“เรื่องนั้นพูดแล้วมันยาว!”
แม้ทั้งสองคนจะไม่มีใครเอ่ยปากพูดเรื่องการยอมรับความสัมพันธ์ทางสายเลือด แต่ในเวลาเพียงไม่นาน พวกเขาก็สวมบทบาทนั้นได้อย่างเป็นธรรมชาติแล้ว
กู้หลีรู้สึกว่าพี่ชายคนนี้ดีมาก เธอชอบเขามาก
บางทีตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นเขาในตลาดมืดเมืองซู เธอก็ไม่ได้รู้สึกต่อต้านเขาแล้ว
“พี่ ช่วงนี้พี่จะอยู่ที่นี่กี่วัน? พี่ช่วยฉันปูที่นอนหน่อย”