กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่กลุ่มของพวกเธอมาถึงจุดขึ้นรถ ผู้คนก็ทยอยมากันเกือบครบแล้ว
กู้หลีมองนาฬิกา อีก 5 นาทีก็จะถึงเวลาออกรถกลับแล้ว
พวกเธอรีบขึ้นรถไปหาที่นั่งบริเวณด้านท้ายรถ
รถจะออกตรงเวลา ใครมาไม่ทันก็ต้องหาทางเดินกลับไปเอง ไม่อย่างนั้นคงวุ่นวายกันหมด
ตอนนั้นเองกู้หลีถึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ให้ห่อเครื่องเทศ
แต่ในรถยังมีคนที่ไม่รู้จักอยู่ เธอไม่อยากหาเรื่องเพิ่ม จึงคิดว่าจะรอตอนลงรถค่อยให้
“พี่สะใภ้ทั้งหลาย พอถึงเขตบ้านพักครอบครัวทหารแล้วฉันค่อยเอาของให้ พอกลับถึงบ้านก็เตรียมกันได้เลย”
“ได้ ได้เลย พี่สะใภ้อยากลองจนแทบรอไม่ไหวแล้ว!” เฉาจิ้งพูดด้วยสีหน้าคาดหวัง
คนอื่น ๆ ก็พากันพูดเสริม
ถ้าทำออกมาอร่อยจริง อาหารที่บ้านก็คงดีขึ้นไม่น้อย