กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จ้าวหนีเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ ก่อนตะโกนด้วยน้ำเสียงสดใสว่า “โอ๊ย ฉันเพิ่งรู้จริง ๆ ว่าตัวเองชอบเรียนขนาดนี้ ตอนนี้รู้จักสมุนไพรตั้งหลายชนิดแล้ว น้องหลี่ ดูจากดวงอาทิตย์แล้ว พวกเราขึ้นเขามาได้สองสามชั่วโมงแล้วใช่ไหม!”
ในยุคนี้ คนที่มีนาฬิกาข้อมือมีไม่มาก พี่สะใภ้ทั้งหลายจึงไม่มีนาฬิกากัน ด้วยเหตุนี้ หลายครั้งจึงต้องอาศัยตำแหน่งของดวงอาทิตย์เพื่อกะเวลาโดยประมาณ
กู้หลีเหลือบมองนาฬิกาข้อมือที่แม่ทิ้งไว้ให้ ก่อนตอบว่า “ใช่ พี่สะใภ้จ้าว ใกล้จะสามชั่วโมงแล้ว!”
“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องกลับบ้านแล้ว! น้องหลี่ ช่วยดูหน่อยว่าสมุนไพรของฉันพอไหม”
จ้าวหนีสะพายตะกร้าหลังแล้วเดินมาทางกู้หลี
กู้หลีเหลือบมองเพียงแวบเดียว ก็เห็นว่าของในตะกร้าเกือบล้นออกมาแล้ว!