กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่ของวันถัดมา
ตอนที่กู้หลีลืมตาขึ้นมา ฉู่หยุนเช่อกลับนั่งอ่านตำราอยู่ริมหน้าต่าง
“สามี!” เสียงของเด็กสาวนุ่มนิ่มอ่อนหวาน
“อืม ตื่นแล้วหรือ? หิวไหม ฉันทำอาหารเช้าไว้แล้ว!” ฉู่หยุนเช่อวางตำราในมือลง เดินมาข้างเตียงแล้วดึงกู้หลีเข้ามากอด
“หืม?” กู้หลีคิดว่าตัวเองฟังผิดไป
เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าฉู่หยุนเช่อทำอาหารเป็น!
“พอกินได้ ยังอร่อยเท่าที่เธอทำไม่ได้ ฉันทำซุปแป้งไข่ไก่” ฉู่หยุนเช่อวางคางไว้บนศีรษะของกู้หลีแล้วอธิบาย
“อย่างนั้นต้องอร่อยแน่ ๆ ฉันไปล้างหน้าก่อน!”
“จริงสิ วันนี้นายยังอยู่บ้านได้ยังไง? กี่โมงแล้ว!”
“8 โมง!” ฉู่หยุนเช่อช่วยหยิบเสื้อผ้ามาให้เธอ