กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่เข้าบ้าน กู้หานซงก็ก้าวยาว ๆ ไปที่โทรศัพท์ มือที่หยิบเครื่องรับโทรศัพท์และกดแป้นหมายเลขสั่นเทา
อู๋เชียนหรูรีบชงน้ำชา ก่อนพูดอย่างเก้อเขินว่า “หลีหลี น้าสะใภ้ไม่ได้เตรียมของกินของดื่มดี ๆ ไว้เลย แต่บ้านเราอยู่ใกล้กัน ต่อไปน้าสะใภ้จะทำให้เธอกินบ่อย ๆ”
กู้หลีรู้ว่าน้าสะใภ้คนนี้เป็นคนดี จึงยิ้มแล้วพูดว่า “น้าสะใภ้พูดเหมือนเราเป็นคนอื่นไปได้ บ้านตัวเองแท้ ๆ กลับบ้านยังต้องหอบของไปมาทำไม มีเวลาฉันก็จะกลับมาเอง ถ้าน้าว่างก็ไปหาฉันบ้าง”
“ได้ ได้ เด็กดี!” พูดจบดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง