ตอนที่ 296 ยึดเจ็ดเมืองรวด (ตอนต้น)

ตอนที่ 296 ยึดเจ็ดเมืองรวด (ตอนต้น)

เซวียหลิงอวิ๋นถามคำถามนี้ออกไปจนทำเอาหลิวเป่ยชวนถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

ความจริงในใจของเซวียหลิงอวิ๋นเองก็แอบลุ้นจนเหงื่อตก ศีรษะของเขาอยู่ห่างจากกระทะน้ำมันเดือดไม่ถึงครึ่งเมตร เขาสามารถสัมผัสได้ถึงไอความร้อนสูงที่แผ่พุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน

เขากลัวจริงๆ ว่าหลิวเป่ยชวนจะหน้ามืดตามัวโยนตนลงกระทะไปจริงๆ หากเป็นเช่นนั้นคงกระอักกระอ่วนสิ้นดี

ยังดีที่หลิวเป่ยชวนยังมีสติหลงเหลืออยู่ จึงสั่งให้ลูกน้องปล่อยตัวเซวียหลิงอวิ๋นลงมา

เซวียหลิงอวิ๋นรีบตีเหล็กตอนร้อน "ท่านลุง ผมยอมขัดคำสั่ง แอบหนีออกจากกองทัพมาโดยพลการ ก็เพื่อมาช่วยท่านกับผู้คนทั้งเมืองนี้นะครับ!"

"เจ้ามาช่วยข้า? ลูกพี่ใหญ่ของพวกเจ้าไปเข้าพวกกับมารโลหิต กลายเป็นคนทรยศต่อมนุษยชาติ เจ้าไม่จับข้าไปขายให้มารโลหิต ข้าก็ขอบใจตายห่าแล้ว"

"สมคบคิดกับมารโลหิตอะไรกัน นั่นมันเรื่องใส่ร้ายป้ายสีชัดๆ!"