เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelBox-TH
ตอนที่ 170 ยอดครูย่อมมีศิษย์เอก
พ่อแม่ของโจวหลินได้ยินเสียงของลูกชาย จึงเงยหน้าขึ้นเหลือบมองโจวหลินแวบหนึ่ง ทว่ากลับจำไม่ได้
เรื่องนี้จะโทษพ่อแม่ของโจวหลินก็ไม่ได้ เพราะความเปลี่ยนแปลงของโจวหลินมันช่างมากมายเหลือเกิน
โจวหลินคนก่อน ผิวขาวเนื้อนุ่ม รูปร่างสูงโปร่งผอมเพรียว เส้นผมหวีเรียบแปล้เป็นมันวาวอยู่เสมอ
แต่โจวหลินในตอนนี้ ทั้งผิวดำคล้ำ ทั้งกำยำล่ำสัน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนคราบมันเยิ้ม ดีกว่าขอทานอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น พ่อแม่ของโจวหลินจะจำได้ตั้งแต่แวบแรกก็บ้าแล้ว!
โจวหลินจนปัญญา ทำได้เพียงดึงแขนพ่อแม่ไว้
"พ่อครับ แม่ครับ นี่ผมเอง โจวหลินไง จำผมไม่ได้เหรอครับ?"
พ่อแม่ของโจวหลินยืนอึ้งอยู่นานสองนาน ถึงกล้าแน่ใจว่าเจ้าหมอนี่คือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตนเองจริงๆ
"ลูก ทำไมลูกถึงกลายเป็นสภาพแบบนี้ไปได้ล่ะ?"