กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 531 สิ่งเดียวที่ไม่เคยทำหายคือสมอง
ซูจิงส่ายหน้าอย่างจนใจพลางยิ้ม แล้วก็นึกอะไรขึ้นได้จึงพูดว่า
ซูจิง: “จริงสิ น้องชาย ต่อไปฉันเรียกนายแบบนี้ด้วยได้ไหม?”
หลีซืออินพูดอย่างยียวนว่า…
หลีซืออิน: “พี่จิงจิง เขามีฉายาว่าพี่หาวนะ เธอเรียกเขาว่าน้องชาย เขาอาจไม่ปลื้มก็ได้”