กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 433 หาที่พึ่งได้อีกคน
ไช่สวีคุน: “คีบของมัน ๆ ให้เธอน้อยหน่อย เธอไม่คุ้นถิ่น ตอนนี้กินอาหารมัน ๆ ไม่ได้”
หนานกงเลี่ยงได้ฟังก็พูดอย่างตกใจ
หนานกงเลี่ยง: “ไม่คุ้นถิ่นหรือ? ทำไมไม่บอกกันเร็วกว่านี้”
ไช่สวีคุนรู้สึกบริสุทธิ์ใจมาก
สรุปเขาพูดก็ผิด ไม่พูดก็ผิดอีก
หนานกงเลี่ยงรีบถามหลีซืออิน