กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 ส่งถึงที่
ในที่สุดเฉินอี้หมิงก็ตามไช่สวีคุนทันที่ลานจอดรถใต้ดิน
อย่าถามเลย สิ่งแรกที่ทำคือยิ้มประจบ
เฉินอี้หมิง: “แหะ ๆ เจ้านาย เจ้านาย ขายาวเกินไปแล้ว ฉันวิ่งตามแทบไม่ทัน”
ไช่สวีคุน: “……”
สีหน้าไช่สวีคุนเขียนไว้ชัดเจนว่า ไม่อยากสนใจไอ้ทึ่มนี่เลยสักนิด