กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 ในที่สุดเพลงเด็กก็เล่นงานฉันจนได้ ไช่สวีคุน: “แค่ก แค่ก เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว…”
แต่เด็กสาวกลับไม่เล่นด้วยเลยสักนิด
หลีซืออิน: “ไม่เอาเพลงนี้…”
โอ้โห นี่โดนเมินเข้าให้แล้วหรือ?
ไช่สวีคุนมองเด็กสาวตรงหน้า กดความโมโหในใจเอาไว้ ไม่โกรธ ไม่ถือสาผู้หญิงเมา อดทนถามเธอว่า
ไช่สวีคุน: “แล้วอยากฟังเพลงอะไร?”
หลีซืออิน: “เพลงจับปลาหลด”